NEWS

Język Angielski dla Kierowców

Projekt wydawniczy Centrum Oświatowego Akademos przygotowany specjalnie dla kierowców TIRÓW i uwzględniający specyfikę ich pracy.

Czytaj wiêcej



Pakiety organizacyjne

W odpowiedzi na oczekiwania naszych Klientów oraz w trosce o ich satysfakcję i efektywność szkolenia, kursy językowe Akademosa są organizowane według szczegółowo opracowanego schematu postępowania. Proponujemy trzy pakiety organizacyjne w zależności od potrzeb wynikających z polityki firmy, założeń szkoleniowych, celów kursu a także oczekiwań dotyczących efektywności szkolenia oraz jej pomiaru.

Czytaj więcej


METODYKA+DLA+LAIKÓWMETODYKA DLA LAIKÓW

Uczenie języka można przyrównać do uczenia się jakiejkolwiek innej umiejętności, np. pływania lub grania na instrumencie.

Uczymy przede wszystkim poprzez ćwiczenie, a nie wykłady. Przygotowanie teoretyczne powinno być zatem obrazowe i przede wszystkim maksymalnie zwięzłe. Wykłady uświadamiają, ale nie sprawią, że ktoś zacznie płynnie i bezbłędnie daną umiejętność wykonywać.

Dla przyszłego pływaka nauka na piasku będzie praktycznie bez znaczenia. Musi on ćwiczyć w naturalnym środowisku, jakim jest dla niego woda. Tą wodą jest dla osoby uczącej się języka sam język. Od początku musimy go nim otoczyć. Jeśli będzie zbyt płytko, pływać się nie da, a zatem lektor musi zadbać o to, żeby dostarczyć uczącemu się jak najwięcej owej wody poprzez mówienie, odgrywanie nagrań audio oraz wideo,  ćwiczenie w oparciu o odpowiednio dobrane teksty, głównie  dialogi.

Uczeń zanurzony po uszy w języku musi, czy tego chce, czy nie, tym językiem nasiąknąć. A objawia się to tym, iż jest on w stanie zrozumieć co do niego mówią lub piszą. Dekoder zaczyna działać. Owo nasiąknięcie nie musi jeszcze oznaczać tego, że słuchacz będzie od razu w stanie język swobodnie produkować, ale pamiętajmy, że dekoder językowy jest jednocześnie nagrywarką, pozwalającą na zmagazynowanie w głowie wszystkich zasłyszanych lub przeczytanych elementów, bez których produkcja nie może ruszyć.

Produkowanie języka, czyli „kodowanie” własnych myśli, jest o wiele trudniejsze i wymaga, w pierwszym rzędzie, odwagi, by postawić pierwszy krok. Jeśli przyszły skrzypek chce pięknie grać, musi  zacząć grać. Na początku może trochę nieudolnie, z biegiem czasu co raz sprawniej. Podobnie jest z językiem. Lektor, podręcznik lub inny „nośnik” języka są po to, by podpowiedzieć słuchaczom wyrazy, frazy lub zdania, które należy odczytać lub wypowiedzieć. Im częściej będziemy reprodukować język, tym szybciej powstanie w naszej głowie swoisty „koder” językowy pozwalający na swobodne wypowiadanie tego, co zarejestrowała w naszej pamięci „nagrywarka”, już bez konieczności naśladowania.

Wracając do naszego porównania z nauką pływania pamiętajmy o tym, że ćwiczyć ma nie trener, lecz uczeń. Zadaniem trenera jest tylko podpowiadanie właściwych ruchów i korekta ich wykonywania, najlepiej zaraz po popełnieniu błędu.  Trener, który ćwiczy za kogoś i nie koryguje, nie jest trenerem. Trener, który koryguje tylko po skończeniu treningu, jest słabym trenerem. Poprawiać należy przede wszystkim w trakcie wykonywania ćwiczenia, z wyczuciem, by uczącego się nie speszyć. Czy ktoś widział trenera, który tylko przygląda się  temu, co wyczyniają jego podopieczni? Każdy ich krok jest pod ścisłą kontrolą, a interwencja następuje tak często, jak to jest tylko możliwe. Osoba skorygowana winna właściwy ruch przećwiczyć wielokrotnie, aż do momentu, kiedy zły nawyk zostanie usunięty.Ponieważ język w dużej mierze ma charakter nawykowy, podstawowa zasada nauki, jaką jest powtarzanie, obowiązuje w większym stopniu niż zwykle. Jednokrotne powtórzenie ma sens tylko w przypadku osób o wyjątkowo dużych zdolnościach, świetnym słuchu itd.

Dobrym trenerem nie będzie nigdy osoba, która, tak naprawdę, nie lubi uczyć, czyli dzielić się z innymi tym, co sama posiada i nie potrafi nawiązać w miarę bliskich i ciepłych więzi ze słuchaczem.  Sprawdza się to praktycznie w każdej sytuacji.Dobry trener to aktor i dyrygent w jednej osobie. Z jednej strony ekspresja, dynamika, ruch, wyrazista gestykulacja oraz silne zaangażowanie emocjonalne, zaś z drugiej strony zdecydowanie, pewność siebie i umiejętność słuchania i pobudzania słuchaczy do swoistej gry, często zespołowej, jaką jest dialog lub dyskusja.